Inspiratie voor creatieve donaties
Help mee!

Sjaals breien voor de KSBS

Vorig jaar heeft mevrouw Van Dongen een oude hobby weer opgepakt: shawls breien. Maar liefst 65 leverde ze er op bestelling af. De opbrengst schonk ze aan de KSBS. “Ik voel me veel beter, nu ik weer iets kan betekenen voor een ander.”

Dat ze een zeldzame oogziekte had, kwam pas op haar dertigste aan het licht. Ze was bezig haar rijbewijs te halen en merkte dat ze steeds slechter afstanden van inhalende auto’s kon inschatten. De oogarts ontdekte dat ze de ziekte van Cootz had. Mevrouw van Dongen: “Ik heb nog wel mijn rijbewijs gehaald en nog een paar jaar redelijk goed kunnen zien, maar daarna kreeg ik ontstekingen en glaucoomaanvallen waardoor ik het zicht in een oog verloor. In het andere zie ik alleen nog verschil tussen licht en donker.”

Mevrouw Van Dongen breit een sjaal in 1 of 2 dagen.


Zelfvertrouwen
“Op mijn 45e ging het niet meer. Ik zag heel slecht en sloeg dingen van de schoorsteen af als ik wilde stoffen. Ik kon niks meer. Dat was heel moeilijk.” Gelukkig bracht negen maanden revalideren in Het Loo Erf daar verandering in. “Ik leerde braille, kreeg zelfstandigheidstraining en mobiliteitsles. Daardoor kreeg ik mijn zelfvertrouwen weer terug en ging alles weer gemakkelijker.” Alleen brak al snel weer een moeilijke tijd aan: haar man werd plotseling ziek en na negen maanden overleed hij. “Hij had tegen me gezegd: ‘ge moet opnieuw beginnen, ik zorg voor een nieuwe man voor u’. Twee jaar later ontmoette ze Cor met wie ze nog steeds samenwoont.

Shawls
Voordat haar man ziek werd, werkte mevrouw van Dongen als vrijwilliger bij het Rode Kruis. Ze bezocht mensen die ziek waren en hielp mensen met handwerken en breide zelf ook truien, sloffen en sokken voor het Rode Kruis. Toen ze daarmee moest stoppen omdat het niet meer lukte, bleef ze het missen om iets buitenshuis te doen. “Een paar jaar geleden zat ik ontzettend in de put. De huisarts schreef me antidepressiva voor en de kinderen regelden hulp in de huishouding, waardoor het weer wat beter ging. Ik besloot: Ik ga mijn leven leiden zoals ik het kan en alles wat ik wil, probeer ik gewoon.” Zo is ze ook weer gaan breien. Op gevoel. Een kennis hielp haar daarbij en een ander zorgde voor de juiste kleuren wol. “Op een dag zei mijn kapster: ‘tante Bets, als u shawls gaat breien, wil ik ze wel voor u verkopen in de winkel’.”

Spaarvarken
De eerste shawl die ze breide, heeft ze acht keer moeten uithalen voor hij goed was. Nu breit ze er een in een dag. “Als je er vandaag een bestelt, heb je hem twee dagen later in huis.” In de kapsalon hangen kleurstaaltjes. Daar kunnen klanten een kleurcombinatie uitkiezen. Die belt de kapster dan door en dan kan mevrouw Van Dongen aan de slag. “Ze komen de shawl bij mij ophalen. Het leuke is dat ik daardoor weer veel mensen ontmoet en spreek.” Het breien geeft haar het gevoel er weer een beetje bij te horen. Vorig jaar breide ze 65 shawls met hele grote mazen en klosjes wol, die ze voor € 8.00 verkoopt. Eén euro is voor het goede doel, de rest voor de wol. Aan het einde van het vorige winterseizoen zat er € 250,- voor de KSBS in het spaarvarken in de kapsalon. “Veel mensen geven toch iets meer, omdat het voor het goede doel is.” 

Monique Vaessen - Uit: De Stem van Grave 60.4

Deze website is drempelvrij